Uzależnienia to poważny problem społeczny i psychologiczny. Mogą one dotknąć osób w każdym wieku i o każdej pozycji społecznej. Ofiarą uzależnienia od określonych substancji bądź treści może stać się zarówno pracownik fizyczny, jak i wykładowca akademicki.

Uzależnienia mogą mieć bardzo różne przyczyny. Czasem są one sposobem na to, aby uciec od rzeczywistości i znieczulić się na doznawane trudy. Niekiedy uzależnienia od alkoholu czy narkotyków wynikają z nadmiernej skłonności do eksperymentowania ze swoim organizmem i przekraczania granic. Mogą on być też spowodowane innymi problemami psychicznymi, na przykład depresją.

Różne drogi do tego samego celu

Podobnie jak różne są przyczyny uzależnień, tak samo odmienne mogą być sposoby wychodzenia z alkoholizmu czy narkomanii. Różne formy terapii mają zasadniczo ten sam cel – uwolnić osobę od szkodliwego wpływu groźnych substancji i pozwolić na owocne funkcjonowanie w społeczeństwie. Każda metoda różni się jednak pod względem środków, które wcielane są w życie w celu wyrwania danej osoby z nałogu.

Podstawowym czynnikiem, ze względu na który rozróżnia się formy terapii uzależnień, jest ilość osób uczestniczących w spotkaniach. Niekiedy terapia może mieć charakter indywidualny i polegać na prowadzeniu w stronę normalności wyłącznie jednej osoby. Przy takiej metodzie kluczowe znaczenie ma bezpośrednia relacja pacjenta z terapeutą. Dlatego ważne jest, aby stosował ją specjalista, która wzbudza w uzależnionej osobie szczególne zaufanie.

Istnieje jednak również metoda terapii uzależnień, która ma charakter grupowy. Polega ona nie na indywidualnych spotkaniach pacjenta z terapeutą, lecz na zebraniach w większym gronie osób. Wówczas dla powodzenia terapii ważna jest nie tylko indywidualna relacja pacjenta z terapeutą, lecz także więzi nawiązane z innymi uczestnikami procesu leczenia.

To, jaka terapia może zostać zastosowana w danym przypadku, zależy między innymi od takich czynników jak stopień uzależnienia czy też charakter pacjenta.

Facebook